ورود کاربران

عبرت های عاشورا قسمت اول

چه شد همان جامعه‌ی اسلامی‌ای که روزگاری در مسجد و معبر او، صوت و تلاوت قرآن بلند بود همین جامعه، همین کشور و همین شهرها، کارشان به جایی رسد و آن‌قدر از اسلام دور شدند که کسی مثل یزید بر آنها حکومت می¬کرد؟! وضعی پیش بیاید که کسی مثل حسین¬بن‌علی علیه‌السّلام، دید که چاره‌ای جز این فداکاری عظیم ندارد! این فداکاری، در تاریخ بی¬نظیر است. چه شد که به چنین مرحله‌ای رسیدند؟ این، آن عبرت است.

این حادثه‌ی عظیم؛ یعنی حادثه‌ی عاشورا، از دو جهت قابل تأمل و تدبر است.
جهت اول، درس¬های عاشورا است. عاشورا پیام¬ها و درس¬هایی دارد.
جهت دوم «عبرتهای عاشورا»ست. عاشورا یک صحنه‌ی عبرت است. انسان باید به این صحنه نگاه کند، تا عبرت بگیرد. یعنی چه، عبرت بگیرد؟ یعنی خود را با آن وضعیت مقایسه کند و بفهمد در چه حال و در چه وضعیتی است؛ چه چیزی او را تهدید می-کند؛ چه چیزی برای او لازم است؟ این را می¬گویند «عبرت». این هم نوع دیگری از درس است؛ اما درس از راه عبرت گیری است.

عزیزترین عزیزان پیامبر؛ کسی که رئیس دنیای اسلام، حاکم جامعه‌ی اسلامی و محبوب دل همه‌ی مردم، او را در آغوش می¬گیرد و به مسجد می¬برد. همه می¬دانند که این کودک، محبوب دلِ این محبوبِ همه است.

او روی منبر مشغول خطبه خواندن است که این کودک، پایش به مانعی می¬گیرد و به زمین می¬افتد. پیامبر از منبر پایین می¬آید، او را در بغل می¬گیرد و آرامش می¬کند.

اولین عبرتی که در قضیه‌ی عاشورا ما را به خود متوجه می¬کند، این است که ببینیم چه شد که پنجاه سال بعد از درگذشت پیغمبر صلوات‌اللَّه و سلامه علیه، جامعه‌ی اسلامی به آن حدی رسید که کسی مثل امام حسین علیه‌السّلام، ناچار شد برای نجات جامعه‌ی اسلامی، چنین فداکاری¬ای بکند؟

اگر بیماری¬ای وجود دارد که می¬تواند جامعه‌ای را که در رأسش کسانی مثل پیغمبر اسلام و امیرالمؤمنین علیهما السّلام بوده‌اند، در ظرف چند ده سال به آن وضعیت برساند، این بیماری، بیماری خطرناکی است و ما هم باید از آن بترسیم. امام بزرگوار ما، اگر خود را شاگردی از شاگردان پیغمبر اکرم محسوب می¬کرد، سر فخر به آسمان می¬سود. امام، افتخارش به این بود که بتواند احکام پیغمبر را درک، عمل و تبلیغ کند. امام ما کجا، پیغمبر کجا؟! آن جامعه را پیغمبر ساخته بود و بعد از چند سال به آن وضع دچار شد. این جامعه‌ی ما خیلی باید مواظب باشد که به آن بیماری دچار نشود. عبرت، این‌جاست! ما باید آن بیماری را بشناسیم؛ آن را یک خطر بزرگ بدانیم و از آن اجتناب کنیم.
به نظر من این پیام عاشورا، از درس¬ها و پیام¬های دیگر عاشورا برای ما امروز فوری¬تر است.

بیانات در دیدار فرماندهان گردان‌های عاشورا 22 تیرماه 1371

سایت های همکاران: